Alanya’da birkaç gündür 30 Ağustos Zafer Bayramı kutlamaları etrafında yaşanan tartışmalar, aslında yeni değil. On yıl öncesine, 2013–2014 yıllarına gittiğimizde de benzer gerilimler yaşanmıştı. O dönemde milli bayramlarımızın akşam fener alayları uzun süre yapılmaz olmuştu. Bizler, kitle örgütleri ve gençlik dernekleri olarak kendi imkânlarımızla ses düzeni kurar, konserler ayarlar, Atatürk Anıtı’nda buluşur ve milli günlerimizi coşkuyla kutlardık.
Ne belediye ne kaymakamlık o dönemde sahadaydı. Bayraklarımızı, flamalarımızı, afişlerimizi biz taşırdık. Yeri geldiğinde Atatürkçü Düşünce Derneği, Türkiye Gençlik Birliği, yerel demokratik kitle örgütleri siyasi partiler yan yana gelirdi. Biz, bu milletin ortak değerleri olan Atatürk ve Cumhuriyet için bir araya gelirdik.
Sonra dönem değişti, Türkiye’nin şartları değişti. Devlet yeniden milli bayramlara sahip çıkmaya başladı. Fener alayları kaymakamın, belediye başkanının, kurumların katılımıyla resmi hüviyet kazandı. Bu bizi mutlu etti; çünkü milli bayram ne bir partinin ne bir grubun malıydı — herkesin ortak sevinciydi.
Ama işte tam da burada mesele başladı. 2014’te yaşadığımız bir örneği hiç unutmuyorum. 19 Mayıs günü, biz aylar önceden hazırlığımızı yapmış, sahnemizi kurmuş, genç grupları sahneye çıkarmıştık. Kent Konseyi ve değerli başkanı Nurhan Özcan da aynı meydanda resmi programını yürütüyordu ve doğal olarak çakışma oldu. Biz, “tamam, etkinliğimizi sonlandıralım, sizin kortejinize katılalım, flamaları kaldıralım” dedik — çünkü önceliğimiz milli bayramdı.
O gün Sayın Nuran Özcan sert bir çıkış yaptı: “Burada kaymakamlık var, belediye var, kamu kurum ve kuruluşları var, siz nereden çıktınız?” dedi. Açık konuşalım, o sertlik bizi kırdı. Ama bir noktada da hak verdik. Çünkü gerçekten de devletin olduğu yerde bizim alternatif bir etkinlik düzenlememiz doğru değildi. Biz bunun bilincindeydik; zaten “etkinliğimizi bitirelim” diyerek korteje katılmaktan vazgeçtik. Kendimiz yürüdük, kızdık, belki bazı noktalarda hata da yaptık. O günün kırgınlığına rağmen, o müdahalenin doğruluğunu kabul ettik.
Aradan on yıl aşkın zaman geçti. Bugün ise tam tersi bir tabloyla karşılaşıyoruz: 30 Ağustos fener alayında “Muhittin Böcek yalnız değildir” yazılı tişörtler giyildi ve siyasi sloganlar atıldı — bu durum kamuoyunda tepkilere yol açtı. Bu kutlamanın Alanya Belediyesi ve Alanya Kent Konseyi iş birliğiyle düzenlendiği, kortejde siyasi sloganların ve özel tişörtlerin dikkat çektiği çeşitli yerel haber kaynaklarında yer aldı.
Burada sormak gerekiyor: Belediye meclis üyeleri ve bazı siyasi partilerin temsilcileri, hangi akla hizmetle böyle bir milli günü propaganda alanına çevirmeyi uygun gördüler? Ellerine fırsat geçti diye “kalabalığı bulduk, tişörtlerle, sloganlarla propaganda yaptık” anlayışı hangi siyasi düsturun sorumluluğuna dayanıyor? 30 Ağustos bir partinin, bir kesimin günü değildir — 30 Ağustos Türkiye’nin, Türk milletinin zaferidir. Bu zaferi daraltmaya, onu kendi siyasi hesaplarına alet etmeye kimsenin hakkı yoktur.
Bu tepkiler MHP ve AK Parti ilçe temsilcileri tarafından da dile getirildi; MHP İlçe Başkanı Mustafa Sünbül ve AK Parti Alanya İlçe Başkanı Mehmet Şarani Tavlı gibi isimler, milli bayramların siyasi gösteriye alet edilmemesi gerektiğini açıkça vurguladılar. Bu açıklamalar, yerel medyada geniş yer buldu.
Kent Konseyi’nin rolü burada daha da kritik. Kent Konseyi gibi kurumların görevi tarafsızlığı korumak, herkesi kucaklamak ve kamu vicdanını temsil etmektir. Eğer bir zamanlar “devletin olduğu yerde alternatif etkinlik uygun değildir” diyerek müdahale eden bir yönetim bugün aynı kararlılığı göstermiyorsa, bu kurumun tarafsızlığı ve meşruiyeti zedelenmiş demektir. Kent Konseyi’nin ve belediye yetkililerinin bu çelişkiyi açıklığa kavuşturması beklenir. Biz söyledik, açıklama yaptık ama uymamışlar demek, üzülerek söylüyorum, yeterli değildir.
Milli bayramların ruhu kişilerin üstündedir. Bayrak hepimizi birleştirir, Atatürk hepimizin ortak değeridir. Orada slogan atmak ya da devam eden bir yargı süreci üzerinden kalabalıkları yönlendirmeye çalışmak, milli birlik duygusunu zedeler ve adalet duygusunu karıştırır. Nasıl ki dün bizim flamalarımıza “hayır” denildiyse, bugün de aynı kararlılıkla bu tür sloganlara “hayır” denmeliydi.
Buradan açıkça söyleyelim: Milli bayramlar propaganda alanı değildir. Ne rüşvet soruşturmalarının aklandığı günlerdir ne de siyasi hesapların görüldüğü platformlardır. 30 Ağustos, milletin bağımsızlık iradesidir — bu mirasın gölgesinde kimsenin kendi adını, partisini ya da davasını öne çıkarma hakkı yoktur.
Çağrımızdır:
Kent Konseyi’ne, Alanya Belediyesi’ne, belediye meclis üyelerine ve bütün siyasi parti, kitle örgütlerine sesleniyoruz: milli bayramlarda tarafsızlığı ve ortak değeri koruyun. Dün bize yapılsa da, bugün başkasına yapılsa da tavır aynı olmalıdır. Çünkü mesele biz değiliz, mesele siyasi partiler değil; mesele Cumhuriyetin ve milletimizin ortak değerleridir. Bu değerler herkesi kuşatmalı — hiçbir siyasi çıkarın gölgesinde kalmamalıdır.