Sahte Sevgiler
Herkes o kadar hızlı ki, kimseye yetişemiyorum. Sen birini sevmeye başlıyorsun mesela her şeyi ile kabullenip çoğu zaman çabalıyorsun ve ailesinden çok sahipleniyorsun.
Ama sen daha sevgini doğru düzgün belli edemeden, o başkasını bulmuş oluyor. Seni beklemiyor, bekleyemiyor. Çünkü sen yoksan, başkası var, konuştuğu var. Cidden herkes sevgiye o kadar aç ki, bu devirde nasıl tek eşli olabilirler bilemiyorum. Sevgisizliği de bilirim, çok ilgi görmeyi de ama sırf sevgi görmek için sevmediği insanlarla beraber olanları görünce, soğuyorum ve vazgeçiyorum sevmekten. Keşke sevgisizliğin dıştan değil, içten geldiğini bilebilseler. Ama kime anlatacaksın? Sosyal medyada böyle şeyler konuşmayan, sadece boş muhabbet yapanlar var.
Herkes birbirini o kadar sahte seviyor ki. Biri bir başkasını unutmak için, diğeri parası için, öbürü sadece kendini kandırmak için seviyor. Kimse bir Cemal Süreya gibi sevmiyor kadınını. Veya kimse bir Piraye kadar gururlu ama sevdasına sadık kalamıyor. Çok sevmelerin devri kapandı. Çok sevmelerin zamanı değil artık. Sevip kavuşmayı beklemenin devri değil bu devir. Kimsenin ardından yas tutulmuyor, ayrılığın acısı yılları bulmuyor. Şarkılarda aranmıyor, şiirlere yazılmıyor artık kaybedilenler. Dokunmadan sevilmiyor, görmeden taşınmıyor kimse yüreklerde. Sevdaya dahil değil artık hiçbir şey. Sadık kalınmıyor verilen sözlere, yeminler kolayca bozuluyor artık. Emekle kazanılmıyor artık sevdalar. Gidenin hoşça kaldığı gelenin hoş geldiği devir bu devir. Çok güzel sevenlerin kendini çirkin hissettiği, çirkin sevenlerin kendini güzel zannettiğinin zamanı. Gidenin acısını gelenle kapatmanın zamanı maalesef.
Sonra birileri vurulur bilmediği bir sokakta, hiç beklemediği bir anda. Birileri kaçar gerçeklerden korktuğu için. Birileri boş alkol şişeleriyle avutur kendini. Birileri başını koyacak bir omuz bulmuştur elbet yolun en başında. Birileri yaşamaya korkar. Birileri ilk zamana dönmeye çalışır. Birileri yalanlarla avutur kendini. Birileri yeni bir arayış içindedir her dakika. Birileri boş sahil banklarına kazır hikâyesini. Birileri şiirler yazar sayfalarca. Birileri evinin yolunu unutur. Birileri tekelin yolunu gözü kapalı bulur. Birileri canın olur. Birileri o canına kıyan. Birileri hiç beklemediğin bir anda atar elini omzuna. Birileri hiç bilmediğin bir anda saplar bıçağını sırtına. Birileri bilemiştir bıçağını. Birileri köreltmiştir tüm duygularını. Birileri uğruna her şeyi feda edecek kadar vefalıdır. Birileri kaçar savaşlarından korkakça. Birileri yaralanır yolun en başında. Birileri oturup ağlar tüm gece boyunca sadece. Yani hayat durmaz sen üzüldün diye.
En güzel reçeteyi Sait Faik yazmış: ” Tek ihtiyacım olan şey; bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup, olan biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek…demiş. Çünkü bu dünya acılardan kaçamayacak kadar küçük, kaybettiklerinizde bulamayacak kadar büyüktür.
Ömrümüzün hikayesini yazan en büyük ve en güzel yazıcı olan Rabbim, Gönlümüzden geçen güzellikleri alnımıza kader diye yazsın. Vesselam.
Kalbimden kalbinize….