Geçenlerde kuzenim bir yazı paylaşmıştı çok hoşuma gitti ve bunun üzerine biraz düşünmek istedim.
Şöyle diyordu yazıda;
Sabahları annemin kızartma kokusuyla uyanmak, bakkala ekmek almaya gitmemek için yapılan didişmeler, kardeşlerimle o sofrada olmak. O günleri özlüyorum… diyor.
Peki geçmişe niçin özlem duyarız?
Geçmişin veya geçmiş hayatımızın veya toplum yaşamının nelerine özlem duyuyoruz?
Şimdi mutsuz olduğumuz veya işlerin istediğimiz düzeyde yürümediği için mi özlem duyarız?
Geçmişte çok mutlu olduğumuz için mi?
Veya günümüzde bozulmuş sosyal hayatın, ilişkilerin, menfaat üzerine kurulu düzenin, dağılmış aile yapısının, anlamını yitirme ile karşı karşıya kalan özel günlerin, geçmiş bayramların güzelliklerinin istediğimiz düzeyde olmadığı için mi özlüyoruz?
Ya da çocuklarımız büyüyüp yuvadan uçtuklarından dolayı, yanımızda geçen çocukluk günlerini mi özlüyoruz?
Geceleri hastada olsa sabaha kadar başında kalmaya razı olmak adına olsa da misk gibi kokan bebeklik hallerini, temiz duygularını,
Evde bülbül gibi öten seslerini,
Veya komşuluk ilişkilerimizi mi?
İşte bütün bu soruları sorduğumuzda net cevabını alabiliyorsak, geçmişe özlemin nostaljik hastalık veya özlenmesi gereken kaybettiğimiz özlemeye değer, değerlerimize özlem mi kararını veririz diye düşünüyorum…
Bu anlamda geçmişe özlem aslen;
Çocukların bir an büyümesini arzulamak ama büyüdüklerinde çocukluk günlerine özlem duymak.
Geçmişe özlem bulunduğunuz andan hoşnutsuzluğun sonucudur.
Geçmişe özlem, bazen zaman kaybıdır.
Geçmişe özlem bazen pişmanlıktır.
Geçmişe özlem güzeli arama, mutluluğu arama arzusudur.
Geçmişe özlem hep geçmişte yaşama veya geçmişin bütün güzelliklerini, güzel olanını da günümüzde yaşama ve devam ettirme arzusudur.
Bir diğer taraftan, geçmişte insanların yaşama olan hevesi, gailesi ve beklentileri farklıydı. İnsanlar yaşamak için, hayatta kalabilmek için, mutlu olmak, huzurlu olmak için yaşardı diyebiliriz. O zaman bu geçmişi daha güzel kılar da diyebiliriz. Aklımda canlanan en belirgin örneklerden biri eski şarkıları dinlemenin daha zevkli ve ilham verici gelmesidir bize. Dönüp dönüp aynı eski şarkıları dinliyor oluşumuzun bir sebebi olmalı. Belli ki insanlar geçmişteki yaşantılarını, şarkıların hatırlattığı anılarını daha iç açıcı ve “güzel” buluyor. O eski anları her Ferdi Tayfur sesini duyduklarında tekrar tekrar yaşamak istiyorlar, bugünün verdiği “kalitesiz” yaşam standartlarından uzaklaşmak için belki de. Ve işin asıl ilginç tarafı, hayatımızın her neresinde olursak olalım, hangi dönemden geçiyorsak geçelim sürekli geçmişi düşünüyor olmamız. Yani biz zamanın her neresinde olursak olalım geçmişi özleyebiliyorsak, aslında özlediğimiz şey nedir ve bu gerçekten de geçen yıllara mı bağlı, onu düşünmeliyiz.
Geçmişin güzelliklerinin, gelecek günlerimizi süslemesi dileğiyle…vesselam…
Kalbimden kalbinize…