Sayın Başkan’ın “spekülatif haberlere tepki” açıklamalarını dikkatle okudum. Barış Manço Parkı’nın yıkımı ve yerine yapılacak yeni düzenlemelerle ilgili verilen bilgiler, elbette ki kentimizin geleceği adına önemli. Ancak bu süreçte yaşananların, sadece “metrekarelerin artırılması” söylemiyle açıklanamayacak derinlikte bir mesele olduğunu düşünüyorum. Kentin hafızası, sakinlerinin ortak anıları ve birikmiş duyguları, basit bir ölçü birimiyle ifade edilemez. Bu kararların alınış biçimi ve uygulanmasındaki yöntem, Alanya’nın ruhunda kapanması zor bir yara açmıştır.
Görmezden Gelinen Bir Geçmiş ve Yarım Bırakılan Diyalog
Başkan Özçelik, “sormadan, öğrenmeden haber yapıldığını” belirtiyor. Oysa bizim asıl sorguladığımız, şehrin kalbinde altmış yıldır yaşayan, her köşesiyle bir neslin çocukluğuna, gençliğine tanıklık etmiş Barış Manço Parkı gibi bir simgeye müdahale edilirken, neden kamuoyunun yeterince bilgilendirilmediğidir. Yapılan her proje için büyük lansmanlar düzenlenirken, Alanya’nın adeta bir parçası haline gelmiş bu alanın yıkım kararı neden bu kadar sessiz, adeta bir gece operasyonu gibi alındı? Bu sessizlik, şeffaflık iddialarınızla nasıl bağdaşıyor?
Hatırlayın, Barış Manço Parkı, adını taşıdığı büyük sanatçının o samimi, “7’den 77’ye” herkesi kucaklayan programı gibiydi. Burada çocuklar ilk adımlarını atar, gençler ilk aşklarını yaşar, aileler gölgesinde huzur bulurdu. Her bir ağacının gölgesi, her bir bankı, her bir oyun alanı, binlerce hikayeye ev sahipliği yapıyordu. Tıpkı nehirlerin yatağını bulması gibi, her şeyin akıp gittiği bu hayatta, bazı yerler zamanın akışına direnmeli, kök salmalıydı.
Peki, hemen yanı başındaki Belediye Çay Bahçesi’ni genişletirken, neden Belediye Çay Bahçesi’nin parka bakan kısmına yeni bir çocuk parkı yaparak, Barış Manço Parkı’nı adeta gözden çıkardığınız anlaşıldı? Bu hareketiniz, sanki zaten o parkın ömrünün dolduğuna dair bir işaret gibiydi. Arada sadece bir yol mesafesi varken, mevcut parkla çay bahçesi arasındaki yolu değiştirip iki alanı birleştirmek, kentin dokusunu koruyarak çok daha insancıl, çok daha estetik ve kente yakışır bir çözüm değil miydi? Halkın dilinde dolaşan “Belediye çay bahçesini genişletirken Barış Manço Parkı’nı feda ettiler” söylemleri, maalesef bu yöntemsel hatalarınızdan beslenmektedir. Bu planlama hatası, sadece alanların değil, güvenin de sınırlarını çizdi.
Metrekareler Değil, Anılar Konuşur: Yıkılan Bir Ruh Var
Başkan, parkın metrekare olarak büyütüleceğini müjdeliyor. Ancak bilinmelidir ki, bir yerin değeri, sadece metrekaresiyle ölçülmez. O parkın ruhu, Barış Manço’nun o eşsiz enerjisiyle, nesiller boyu biriken anılarla örülmüştü. Bir ışık yanıp sönerken, gölgeler uzayıp kısalırken, bazen bir yerin varlığı, sadece fiziksel boyutlarından çok daha fazlasını ifade eder.
Yarın belki yerine yollarla çevrili, plastik malzemelerle dolu, modern görünümlü bir alan gelecektir. Her köşe başı yeni bir tasarımla dolu olabilir. Ama biliyoruz ki, hatırası olmayan bir yerin ruhu da olmaz. Tıpkı bir şiirin satırlarında dile geldiği gibi:
Bilmem ki hâtıralar, Ne istersiniz benden, Gelir gelmez sonbahar?
Bu kanad çırpış neden? Cama vuracak ne var Ey eski hâtıralar
Sanmayın güller açar, Bülbül değildir öten; Bu rüzgâr başka rüzgâr
Ne istersiniz benden, Bilmem ki hâtıralar, Gelir gelmez sonbahar?
İşte Barış Manço Parkı’nın sonbaharı da böyle geldi; ansızın ve acıyla. O parkın yerine gelecek olan yer, aynı isme sahip olsa bile, o ruhu, o sıcaklığı, o eşsiz kokuyu asla taşıyamayacak. Barış Manço’nun **”Gülpembe”**si gibi nesilden nesile aktarılan o samimi doku, yerini sıradan, betonun soğukluğunu ve sadece işlevselliği hedefleyen bir alana mı bırakacak? Bu, bir şehrin kimliğini plastik bir makyajla örtmekten farksızdır.
Sosyal medyadaki yankılar, Alanya halkının vicdanının yüksek sesli bir çığlığıdır. “Bir park değil, bir ömrün izleri silindi,” “Dünümün hatıraları kepçelerle kazındı,” “Toprakla birlikte kalbimizin bir parçası da yok oldu” gibi ifadeler, bir şehrin yüreğinden yükselen, samimi birer sitemdir. Bu feryatlara “spekülatif haber” demek, halkın duygularını hiçe saymaktır. Bu tepkilere ancak on beş gün sonra yanıt verme ihtiyacı hissetmeniz de ayrı bir düşündürücüdür. Bazen yıktığınız şeyin yerine bir yenisini koyuyor olmanız, onu yaşatmaz; sadece boşluğu başka bir şeyle doldurursunuz. Manço Ailesini görkemli bir açılışa davet etseniz dahi, bu yöntemsel ve olgusal hatalar, halkın gönlündeki kırgınlığı değiştirmeyecektir.
Sayın Başkan, biz “neden haber vermediniz” dediğiniz için değil, böylesine önemli bir kentsel dönüşümde şeffaflığı ve katılımcılığı göz ardı ettiğiniz için eleştiriyoruz. Alanya’nın kimliği, sadece bugünün değil, geçmişin ve geleceğin harmanlandığı bir mozaiktir. Bu mozaikteki her bir parçaya saygı duymak, yöneticilerin temel görevidir. Gelecek nesillere sadece beton yapılar değil, yaşanmışlıkların izlerini taşıyan ruhu olan mekanlar bırakmak, asıl başarı budur.