Zor zamanlar, insanın kim olduğunu değil… kimlerle yürüdüğünü ortaya koyar.
Bir hayat yaşıyoruz. Kalabalık içinde yalnız, sessizlik içinde çığlık çığlığa… İnsan çoğu zaman “yalnız kaldığını” zanneder. Oysa mesele yalnız kalmak değil; yanlış insanlarla yürümek, yanlış ilişkilerde ısrar etmektir.
Çünkü yalnızlık sandığımız şey, bazen bir tercihtir.
Asıl mesele, kiminle yan yana olduğundur.
Birliktelik mi, kalabalık mı?
İnsanı yalnızlığa iten şey, etrafında kimsenin olmaması değil… Etrafındakilerle bir “bütün” olamamasıdır. Herkesin konuştuğu ama kimsenin kimseyi duymadığı bir gürültüde neye yarar kalabalıklar?
Biz bu çağda bir şey unuttuk:
Birlikte yürümek, aynı dili konuşmaktan ibaret değildir. Aynı değerleri paylaşmak, aynı hedeflere inanmak ve en önemlisi, aynı sorumluluğu omuzlamak gerekir.
Doğru yerde, doğru insanlarla…
Doğru insanlar nedir bilir misin?
Aklını kiraya vermemiş,
Bilimi rehber edinmiş,
Tarihi ezberlememiş, anlamış,
Günü kurtarmaya değil, geleceği kurmaya çalışan…
Karakteri ile konuşan, ahlakı ile yürüyen insanlar.
Bu insanlar çok kalabalık olmayabilir.
Ama çok güçlüdürler.
Bazen bir öğretmendir bu kişi, bir anne, bir çiftçi, bir işçi, bir genç… Belki bir köy okulunda çocuğuna dürüstlüğü öğreten bir baba… Belki bir lokma ekmeğini komşusuyla paylaşan yaşlı bir kadın…
Yani senin gibi, benim gibi, bizim gibi.
Yanlış yerde ısrar, yalnızlıktan beterdir
Kimi zaman yalnız kalmamak için yanlışların içinde sürükleniriz. Sistem seni öyle bir öğütür ki, “birileriyle olmak”, “bir yere ait görünmek”, “birilerinin yanında durmak” bir konfor sanılır. Oysa o konfor, seni sen olmaktan uzaklaştırır.
Doğru kişilerle bir arada olmak, sadece huzur değil… aynı zamanda direniştir.
Karakterine karşı değil, onunla birlikte var olma direnişi.
Örnek mi? Çok uzağa gitme…
Senin tanıdığın biri belki bir gün bir mahalle toplantısında ayağa kalktı ve dedi ki:
“Ben bu düzenin çarkı olmak istemiyorum. Ama yalnız da yürümek istemem. Kim varsa dürüst, doğru, birlikteysek varız diyebilen… Ben oradayım.”
İşte o gün bir şey başladı. Çünkü yalnız bir insan, doğru insanlarla birleştiğinde yalnızlıktan bir gelecek doğar.
Tarihin her döneminde değişim, birkaç kişinin bilge ve ahlaklı bir kararıyla başlar.
Bugün de öyle olacak.
Peki senin yanındaki kim?
Bak bir etrafına.
Sana ilham veren, seni geliştiren, seni dürüstlüğe çağıran insanlar mı var?
Yoksa… susan, razı gelen, tüketen, yönlendirilen bir kalabalığın parçası mısın?
Cevabını kimseye vermek zorunda değilsin.
Ama hayat, bir gün o cevabı sana soracak.
Ve işte o zaman, yalnız mıydın…
Yoksa sadece “yanlış” yerlerde miydin…
O gün anlayacaksın.
Birlikte yürüyelim. Doğruyla, dürüstlükle, iyilikle.
Çünkü yalnızlık kader değil, bazen bir tercihtir.
Ama yanındaki insan, senin kaderini belirler.