Feride Nazlım Genç Yazdı “ATAN(A)MAMAK”
Günümüz Türkiyesine baktığımızda “atanmayanlar” adı altında 500.000’e yakın öğretmen görüyoruz. “Atanmayan” dedim farkındaysanız… Ne yazık ki “atanamayan” kelimesini kullanamamak beni cidden üzüyor. Çünkü atanamamak bir yeterlilik göstergesiyken atanmamak, oluru varken olmayan anlamını vermekte. Baktığımızda öğretmenlik alanında atanma sıkıntısı varken hala eğitim fakülteleri, öğretmenlik bölümlerinden yığınla mezun vermekte.
Mezun verince ne mi oluyor? Daha çok yığılmalar oluyor ve atanmak bir hayal haline geliyor. Beklemede olan atamalar yapılmadığı sürece bunun yanında bir de eğitim fakültelerinin kontenjanını azaltması ve her üniversitede öğretmenlik bölümünün açılmaması, belki de atanma sorunun biraz da olsa yaralarını sarabilir.
Günümüzde öğretmenlerin atanmaması sorunu, onları başka mesleklere yönelmeye itiyor. Nitekim yeni mezun öğretmenlerin özel okul görüşmelerinde “en az 3 yıllık” tecrübesi olmadığı için “biz size geri döneriz” dönütüyle karşılaştığı yurdumda, maalesef öğretmenlerimizi bir marketin kasasında yahut bir otelin rezervasyon departmanında görmekteyiz. Atanmayı geçtik de şu özel okulların en az 3 yıllık tecrübe istemelerine çok şaşırıyorum.
Taze öğretmenlere sen iş vermezsen başkası iş vermezse bu öğretmenler nerede deneyim kazanacak ey efendi? Sorarım bunu sana… Artık internete “atanamayan öğretmenler ne iş yapıyor?” yazdığınızda birden fazla sonuç çıkıyor. Ne kadar tuhaf değil mi? Öğretmenin farklı meslekler içinde geçim sıkıntısına girdiği bir ülkede, ayaklarımız üzerinde durmak ne kadar zor?
Eskiden lise çıkışlı kişiler öğretmen olup direkt atanırken şimdilerde yığılmalar arasında çaresizce kura sonucu bekleyen öğretmenlerimiz var. Onca sene eğitim fakültelerinde verdiğimiz cefanın sefasını neden yaşayamıyoruz? Madem deneyim isteyecektiniz neden eğitim fakültelerini kurdunuz ki? Çok sorularım var aslında ama cevapsız kalacağına inandığım soruları sorsam da yazarken en fazla narin parmaklarımı yormaktan öteye gidemem.
Bir öğretmen olarak birden fazla özel okul ve dershane ile iş görüşmesi yaptım. Size deneyimlerimi aktarmam gerekirse biri “deneyiminiz az” biri de “3.000 TL maaş size yeter mi?” dedi. Yani anlayacağınız “eşek, yine eşek yine eşek…” İnanın 3.000 TL maaşı duyduğumda 4 sene boyunca eğitim fakültesinde öğretmenlik yolunda çırpındığıma değdi mi diye saatlerce boşluğa baktım. Keşke üniversitede harcadığım para ile serbest meslek yapsaydım. Nitekim şimdiye zengin olmuştum. Öğretmenliğin kutsal olduğu ama maddi açıdan bir değeri olmadığı bu ülkede, eğitim fakültelerinin daha fazla öğrenci mezun vermesini doğru bulmuyorum.
Tarkan’ın da dediği gibi “elbet bu da geçcek”… Ama ne zaman geçer bilemem. Tahminimce sırada bekleyen 500.000 öğretmenin atamaları gerçekleştiğinde ben, bir sahil kasabasında torunlarına bakan 75 yaşında biri olurum. Belki de 75’ten daha fazla olurum. Ama kesin bildiğim bir durum var ki ülkemizde öğretmenlerimizin yarıdan fazlası hep yakınlarınızda farklı işlerde çalışıyor olacak. Neyse biz öğretmenler yine “pollyanna” olalım ve tekrar Tarkan’ın sözleriyle veda edelim: “O çiçekten günler çok yakın inan öğretmenim!”
